انسان زماني تمام عيار، وحدت يافته، آرام، بارور و شادمان مي شود كه فرآيند فرديت كامل گردد؛ زماني كه خودآگاه و ناخودآگاه او بياموزند كه در آرامش و يكرنگي با هم زندگي كنند و مكمل يكديگر باشند.
((ك.گ.يونگ))


 

هدر دادن زمان، خودكشي حقيقي است.
((يونگ))


 

فرهنگ، رودخانه اي به قدمت تاريخ است.
((يونگ))


 

تا چيزي را نپذيريم نمي توانيم آن را تغيير دهيم.
((كارل يونگ))

هر چيزي كه ما را خشمگين مي سازد،
مي تواند ما را به خودآگاهي و شناخت بهتر خودمان هدايت كند.
((كارل يونگ))


 

كسي كه به ظاهر و بيرون مي نگرد،
در خواب است و آن كه درون را مي نگرد، آگاه و بيدار است.
((كارل يونگ))


 

رسيدن به آگاهي، بدون زجر نمي باشد.((كارل يونگ))



آنچه ما را از ديگران برآشفته مي كند،
راهنمايي است كه مي توانيم با كمك آن، خودمان را درك كنيم.
((كارل يونگ))


 

هر گونه ستمگري كه مرتكب شويم يا حتي در انديشه ي آن باشيم،
روزي، تلافي آن را از روان ما باز پس خواهد گرفت،
بي آنكه خود را درگير كاهش مجازات يا بخشودن ما كند.
((يونگ))